Ceos Galegos > Paisaxe Nocturna > O ceo desde a montaña

O ceo desde a montaña

Créditos: Óscar Blanco

Non fai falla subir a unha montaña para ver un ceo fermoso. Pero desde os lugares altos as cousas melloran e os ceos acostuman a estar máis limpos; libres de nubes, brétemas e, sobre todo, sen contaminación luminosa. Por esa e por outras razóns os grandes observatorios astronómicos constrúense en terreos a milleiros de quilómetros de altura.

A imaxe de hoxe está feita nun lugar concorrido por astrónomos amadores, as Tablillas das Lagoas no concello da Veiga (Ourense), ao abeiro de Pena Trevinca. Unha fermosa Vía Láctea divide o ceo nunha típica estampa de primavera, na que se pode distinguir á constelación de Saxitario xusto no horizonte, no cruce da nosa galaxia coa nosa terra.

Este lugar ten ademais a certificación de destino turístico Starlight, creada pola fundación do mesmo nome para fomentar a protección do dereito da humanidade á contemplación do ceo nocturno. A pesar diso, ao ser unha imaxe fotográfica de trinta segundos de exposición, aparece tamén no horizonte a contaminación luminosa das aldeas e vilas achegadas. Na realidade sería tamén perceptible, aínda que non tanto como nesta imaxe. As estrelas aparecen como puntos sen os seus ronseis porque a cámara fotográfica estaba acoplada a unha montura con movemento, que anulaba a rotación terrestre.

Por certo, o sábado 13 de xaneiro hai en Lalín un Congreso de Montaña e Fotografía. Iniciativa moi interesante e fermosa de asistencia de balde.

Esta imaxe forma parte do noso fermoso calendario que aínda podes adquirir.

Poderías gostar de...

3 Respostas

  1. 18 Xaneiro, 2018

    […] fotografía foi tirada do mesmo lugar que a de onte, cunha cámara fotográfica acoplada a un telescopio refractor, xuntando 12 tomas de 300 segundos […]

  2. 6 Marzo, 2018

    […] montañas o aire é máis puro e limpo. Respírase mellor, está máis fresco e o ceo amosa todo o seu […]

  3. 15 Marzo, 2018

    […] co horizonte está a constelación de Saxitario. Mirando aí sabemos que hai un burato negro, no noso centro galáctico. Aí está Saxitario A*, ao redor do cal xiran todas as estrelas da nosa galaxia. Vale, non se ve. […]

Deixar unha resposta

A %d blogueros les gusta esto: