Unha luz no ceo, unha luz na terra

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Tamara Navaza Sa

Aló arriba, no alto do ceo, ves aquela luz? Aí hai xente. Aló abaixo, no cumio do medio, ves esa luz? Aí non vive ninguén.

Arriba, pasaba a fume de carozo o 29 de xaneiro ás 19:27 a Estación Espacial Internacional (EEI), puntual á súa cita, por riba das Illas Cíes desde a perspectiva da Senda de Punta Balea en Cangas (Pontevedra). Máis a EEI non levaba as luces de posición, senón que o seu brillo débese a que os seus paneis solares e a estrutura de aceiro reflicte a luz solar. Cunha superficie equivalente a un campo de fútbol é o obxecto máis brillante do ceo nocturno, por tras da Lúa. Agora está ocupada por cinco astronautas da tripulación 50: catro homes e unha muller; dous rusos, dous estadounidenses e un francés. Aí o vai, a só 400 km de altura orbitando ao noso planeta cada hora e media.

Abaixo, inmóbil, reloce o faro da Illa do Medio, pertencente ao Parque Nacional das Illas Atlánticas. Neste caso emite luz propia, permitindo que as naves terrestres atopen o seu camiño. Máis aí xa non vive ninguén, está automatizado.

Entre os dous luceiros o ceo parece un arco da vella xigante. Tralo solpor, a luz solar é refractada pola atmosfera creando un fermoso espectáculo de capas de cor, estratificadas nas diferentes cores da luz branca. Do vermello ao azul.

Charla: o editor de Ceos Galegos en Compostela, na Nave de Vidán, venres 2 de febreiro ás 21:00 horas “Un ano de astronomía en imaxes da NASA“, con observación astronómica ao rematar.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

3 comentarios en “Unha luz no ceo, unha luz na terra”

Os comentarios están pechados.