Ollar o ceo coa punta dos dedos

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos: Jorge del Oro, Museo Tiflológico de la ONCE

Isto é un astronógrafo. Isto é un tesouro.

Comprender o movemento dos astros no ceo é complicado. A Lúa, o Sol, os planetas, as estrelas, as constelacións… Require moitas horas de estudo e adicación, análise de datos, hipóteses e comprobacións cos cinco sentidos. Ou ben que alguén nolo explique, con palabras fáciles, debuxos, obxectos didácticos e modelos. Pero se carecemos dalgún dos sentidos complícase o conto.
A imaxe de hoxe permite ver o ceo tocándoo cos dedos. É un aparello didáctico para facilitar a invidentes a comprensión de fenómenos celestes que non son quen de ver e máis difícil de comprender. De construción aparentemente sinxela, un disco cunha chea de furos e diversos elementos móbiles (agullas, aros, variñas…), ten unha potencia didáctica tremenda se facemos caso aos escritos da época; porque hoxe non sabemos usalo.
‪ “…resolviendo eclipses, fases de la luna, hemisferios, variedad de estaciones, meses y días, eje de la tierra, polos, ecuador, círculos polares… divisiones astronómicas… todo esto lo hace el ciego con líneas de alambre que pone y quita con asombrosa rapidez y precisión, aunque le falta la vista, llega a tener noción más exacta y completa del mundo en que vive, pues a nosotros solo nos dan definiciones teóricas que terminamos por no entenderlas ni comprenderlas a pesar de las explicaciones del profesor que suelen ser tan obscuras y deficientes como las que aprendemos en los libros” (tirado de El Mortero, Madrid, 8/12/1897)
Sabemos como funciona o ceo, pero non sabemos como o talento intelectual de Manuel López Navalón foi quen de idear este astronógrafo para explicar movementos dos astros, eclipses ou as horas dos solpores e amenceres na escola que fundou (Colegio de Sordo-mudos y Ciegos del Distrito Universitario de Santiago de Compostela) e dirixiu na Compostela de finais do século XIX. Por certo, hoxe aínda existe.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Dous camiños, dous destinos

Arriba, no ceo, hai un camiño de estrelas. Abaixo, na terra, hai un camiño de pedras. O camiño de arriba non leva a ningures; aínda

Cita cósmica

Todo é gravidade. Ou case todo. A forza da gravidade é a que rexe os movementos no cosmos. Os planetas, as estrelas, as galaxias, os

As máis buscadas

Olla aí. Parecen nubes, sen máis. Pero non, son moito máis. Son nubes noctilucentes. As nubes más raras do noso país. De feito, apenas hai

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

1 comentario en “Ollar o ceo coa punta dos dedos”

Os comentarios están pechados.