O ceo galego a millóns de quilómetros

Créditos da imaxe: NASA/Goddard/University of Arizona/Lockheed Martin

Aí o está, o país desde o espazo. Así se ve desde 64 millóns de quilómetros de distancia. Ese punto gordo é todo o planeta. Aí está o ceo galego, aí están todos os ceos. E as terras. O punto pequeno é o voso satélite natural. O único que tedes. A Lúa. Aparecen moi brillantes porque a miña cámara non está feita para isto. Está para apuntar ás estrelas. Así podo navegar polo espazo. Olla alá abaixo á esquerda, ese grupiño de estrelas son as Pléiades. Arriba á esquerda, a máis brillante chámase Hamal, a máis importante da constelación que lle chamades Aries. E, ao redor do planeta, esas cinco estrelas forman a cabeza da constelación da balea ou Cetus.

Estou montada en OSIRIS-REX, dirixíndome ao asteroide Bennu a unha velocidade de case 9 quilómetros por segundo. Alí collerei algunhas partículas da súa superficie dentro dun par de anos, para levalas de regreso á Terra dentro en 2013. Estou en modo automático. Hai uns días, cando fixen unhas probas de control dos meus equipamentos que incluían unha revisión da miña posición no espazo analizando as estrelas ao derredor, aparecestes no medio. Pouca cousa parece. O ceo galego. A Terra. E todo o que contén.

Poderías gostar de...

O lobo oubeando ao cabalo escuro

Na terra, un lobo oubea para indicar o seu mando na grea. No ceo, un cabalo escuro fica impertérrito. A nebulosa dese nome é unha

O xigante do tesouro

Ollade ben á torre do castelo. Dentro hai un pozo cheo de auga, o normal. Neste caso, o pozo ten un encantamento pois agocha unha

Dúas nebulosas

Á esquerda da imaxe podemos admirar a nebulosa NGC7000, alcumada Norteamérica porque a estrutura inferior remeda á península de Florida; cousas da pareidolia. Trátase dunha

Procura

Subscríbete!

Ceos Galegos 2026

1 comentario en “O ceo galego a millóns de quilómetros”

  1. Pingback: Contos de #CeosGalegos20 (v): illas máxicas – Ceos Galegos

Os comentarios están pechados.