Un globo e un acio de estrelas

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Pablo J. Martínez Alemparte

Hai estrelas que parecen xogar co gas que as rodea facendo globos. Outras, parecen amorearse na mesma zona do espazo con todo o baleiro que hai aí fóra.

Na constelación Casiopea, pretiño do seu marido cósmico Cefeo, aparecen moitas estrelas nas imaxes telescópicas. Son estrelas de todo tipo, condición, cor, temperatura, idade e distancia. Pero entre elas destaca un acio estelar por baixo é a dereita do centro da imaxe. Trátase dun cúmulo estelar aberto, de nome M52. Nacidas probablemente na mesma nube de gas agora empezar a afastarse unhas doutras, mentres a gravidade non poida coas forzas de expansión. Foi descuberto xa no século XVIII polo francés Charles Messier, que andaba a cazar algún cometa nesa zona. Así que podemos detectalo cuns simples prismáticos, aínda que non deamos contado o milleiro de estrelas que contén. Consolémonos pensando que son estrelas situadas a uns 5.000 anos luz de distancia.

Pero por riba e á esquerda do centro aparece unha nube de gas e, no seu interior, albíscase un globo que está a ser inchado por unha estrela. A nebulosa da Burbulla (NGC7635 nos catálogos) está formada polos ventos emitidos pola estrela que se albisca coma un punto brillante no lateral, que empurra o gas ao seu redor e vai formando ese fermoso globo cósmico. Parece pequena pero ten 7 anos luz de diámetro, algo así como o dobre de distancia entre o Sol e a estrela máis próxima. Pero é que está o dobre de afastada có cúmulo estelar M52, ano luz arriba ou abaixo.

A imaxe tirada no pasado outono desde o alto de Fontefría (A Cañiza, Pontevedra), precisou de 10 capturas de 5 minutos cada unha cunha cámara acoplada a un telescopio Refractor W.O. ZenithStar 80 II, sobre unha montura motorizada NEQ6.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Dous camiños, dous destinos

Arriba, no ceo, hai un camiño de estrelas. Abaixo, na terra, hai un camiño de pedras. O camiño de arriba non leva a ningures; aínda

Cita cósmica

Todo é gravidade. Ou case todo. A forza da gravidade é a que rexe os movementos no cosmos. Os planetas, as estrelas, as galaxias, os

As máis buscadas

Olla aí. Parecen nubes, sen máis. Pero non, son moito máis. Son nubes noctilucentes. As nubes más raras do noso país. De feito, apenas hai

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

1 comentario en “Un globo e un acio de estrelas”

Os comentarios están pechados.