Un globo e un acio de estrelas

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Pablo J. Martínez Alemparte

Hai estrelas que parecen xogar co gas que as rodea facendo globos. Outras, parecen amorearse na mesma zona do espazo con todo o baleiro que hai aí fóra.

Na constelación Casiopea, pretiño do seu marido cósmico Cefeo, aparecen moitas estrelas nas imaxes telescópicas. Son estrelas de todo tipo, condición, cor, temperatura, idade e distancia. Pero entre elas destaca un acio estelar por baixo é a dereita do centro da imaxe. Trátase dun cúmulo estelar aberto, de nome M52. Nacidas probablemente na mesma nube de gas agora empezar a afastarse unhas doutras, mentres a gravidade non poida coas forzas de expansión. Foi descuberto xa no século XVIII polo francés Charles Messier, que andaba a cazar algún cometa nesa zona. Así que podemos detectalo cuns simples prismáticos, aínda que non deamos contado o milleiro de estrelas que contén. Consolémonos pensando que son estrelas situadas a uns 5.000 anos luz de distancia.

Pero por riba e á esquerda do centro aparece unha nube de gas e, no seu interior, albíscase un globo que está a ser inchado por unha estrela. A nebulosa da Burbulla (NGC7635 nos catálogos) está formada polos ventos emitidos pola estrela que se albisca coma un punto brillante no lateral, que empurra o gas ao seu redor e vai formando ese fermoso globo cósmico. Parece pequena pero ten 7 anos luz de diámetro, algo así como o dobre de distancia entre o Sol e a estrela máis próxima. Pero é que está o dobre de afastada có cúmulo estelar M52, ano luz arriba ou abaixo.

A imaxe tirada no pasado outono desde o alto de Fontefría (A Cañiza, Pontevedra), precisou de 10 capturas de 5 minutos cada unha cunha cámara acoplada a un telescopio Refractor W.O. ZenithStar 80 II, sobre unha montura motorizada NEQ6.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

1 comentario en “Un globo e un acio de estrelas”

Os comentarios están pechados.