Luz na noite lunar

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Gonzalo González

A Lúa é un astro escuro, como a Terra. Podemos ver a Lúa porque recibe a luz solar, como a Terra. Na Lúa hai día e noite, luz e escuridade, como na Terra. Pero na Terra podemos alumear a noite mediante luz eléctrica. Pero non na Lúa. Porén, mira á parte superior esquerda desta Lúa, aparece unha luz na zona escura, preto do bordo que separa día e noite lunar. Pero na Lúa non vive ninguén. É a luz do Sol que alumea os cumios do cráter Aristarchus mentres o seu interior fica escuro.

Según avanza o mes lunar xorden da escuridade novos accidentes xeográficos antes escuros e, grazas as sombras que proxectan ao seu redor, saliéntanse á nosa vista. Neste caso estamos no día 10,9 da luada, cun alumeado do 89%.

Olla de novo ao cráter Aristarchus. Ten corenta quilómetros de diámetro e unha fondura de case 4 km. Cando a lúa está chea é o máis brillante de todos os seus cráteres, puidéndose albiscar a simple vista.

Se aínda non viches o cráter preme na imaxe e terás unha copia con anotacións. A fotografía foi tirada desde Santiago de Compostela (A Coruña) o pasado 26 de abril. Só precisou dunha toma cunha cámara réflex acoplada a un pequeno telescopio de tipo Newton 150/750, velocidade de obturación 1/800 e ISO 100. A técnica empregada denomínase “foco primario” pois non se empregou obxectivo na cámara nin ocular no telescopio. O corpo da cámara acoplouse directamente no telescopio, facendo este as veces de obxectivo.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021