Arriba e alá imos!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Axencia NOSA

Aí o vai. Iso é un experimento espacial. Unha sonda que despega cara o espazo pendurada dun globo de helio. Realmente chegará á estratosfera. Unha capa da nosa atmosfera de bordos difusos que dependen da latitude, pero que podemos estimar que ocupa entre os 10 e os 50 quilómetros de altura. É o reino das temperaturas baixo cero e a falta de humidade ambiental. A densidade é tan pequena que ese globo vai aumentar o seu tamaño ata ocupar tanto coma un camión. A cantidade do gas interior é o mesmo, pero ao diminuír a densidade exterior o globo inchará. No momento no que chegue ao seu límite de elasticidade estoupará e a sonda iniciará unha caída libre.

Non terá chegado ao espazo, un lugar que se considera está na denominada liña de Kármán aos 100 km de altitude. É o reino das auroras. Aí os avións non dan chegado porque carecen da sustentación necesaria pola pouca densidade do aire. A Estación Espacial Internacional orbita un pouco máis alto.

Así pasou o luns 7, cando un grupo de escolares de secundaria de catro institutos públicos galegos (IES Maruxa Mallo de Ordes, IES Miraflores de Oleiros e  IES Marco do Camballón (Vila de Cruces)) deron continuidade ao seu proxecto de Axencia Escolar Espacial Galega A NOSA. Despois de comprobar que as condicións meteorolóxicas eran as axeitadas, o despegue foi un éxito. Varias horas de voo ata que perderon as comunicacións e a sonda caeu nalgures do concello da Serra de Outes (A Coruña). Tras varios días na súa procura apareceu por fin este sábado 12. Agora hai que examinar os resultados obtidos, aprender dos erros e mellorar para futuras misións espaciais.

Ogallá haxa moitos máis despegues e poidamos obter fermosas imaxes dos ceos galegos despois dunha especial conta atrás: arriba e alá vou! O no “poyejali” particular.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

1 comentario en “Arriba e alá imos!”

Os comentarios están pechados.