Alumeando un arco de estrelas

Créditos da imaxe: Enrique García

O faro de Punta Insua ou faro de Lariño (Carnota, A Coruña) leva case un século en funcionamento, cunha luz que se estende uns 30 quilómetros mar adentro. A Vía Láctea hai case un século que sabemos que é só unha galaxia máis, con máis de 100 mil anos luz de diámetro, que acolle ao noso Sol e todas as estrelas que vemos neste fermoso ceo.

Difíciles de recoñecer pola cantidade de estrelas que xorden na longa exposición das imaxes, a Vía Láctea vai percorrendo de norte (esquerda) a sur (dereita) as constelacións de Casiopea, O Cisne, A Aguia, Ofiúco (ou o que leva a serpe), O Arqueiro e O Escorpión. Á dereita do faro e á súa mesma altura, por baixo do arco celeste, albíscase a estrela Altair na constelación da Aguia. Atravesando o río estelar da nosa galaxia, no alto, aparece o punto máis brillante da imaxe, a estrela Vega, na constelación da Lira. Según vaia chegando o verán as estrelas Vega e Altair xunto a Deneb (no Cisne) irán conformando o famoso triángulo de verán. Neste caso o faro márcanos o leste.

O planeta Saturno anda perdido na constelación do Arqueiro, onde a Vía Láctea se difumina na contaminación luminosa de Muros e outros lugares.

A imaxe precisou de unir dixitalmente 7 fotografías tiradas con 25 segundos de exposición cun obxetivo 16-35 f/4 a 16 mm, e unha ISO de 6400; na madrugada do día das Letras.