Un niñodaguia cósmico

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Marco Antonio Vilar Sanlés

Na Terra os niños teñen deceas de centímetros de diámetro e neles hai ovos de paxaros. No espazo os niños teñen deceas de anos luz de diámetro e no seu interior hai estrelas recén nadas, aínda que cosmicamente “recén nado” signifique hai uns dous millóns de anos. Este é o noso propio niño de aguia.

Unha gran nube de gas e po cósmicos arrodean a un cúmulo estelar catalogado coma M16, que se pode ver na parte superior da nube vermella. Este grupo de estrelas naceu a partires de material desa nube e aínda fica preto do niño. No centro da nube avermellada albiscamos unha especie de trompas de elefante, protagonizan unha imaxe icónica denominada “piares da creación” captados con todo detalle polo Telescopio Espacial Hubble. Son densos tubos de po con anos luz de lonxitude que se van contraendo por efecto da atracción gravitacional ata seren quen de formar novas estrelas. A propia radiación que emiten as estrelas xa nadas vai erosionando o material do cumio deses piares, axudando a aparición de novas compañeira no niño cósmico.

A nebulosa da Aguia e as estrelas do cúmulo M16 están a uns 7.000 anos luz de distancia na constelación da Serpe, por riba do Arqueiro (Saxitario). Para tomar a imaxe non se precisou ir ao espazo, senón do bo facer do astrofotógrafo desde Castiñeiras (Ribeira, A Coruña). Co seu telescopio de tipo Newton tirou 14 fotografías de 3 minutos de exposición cada unha a ISO 1600 a foco primario. O correspondente amoreado dixital e procesado con ordenador para obter a imaxe final.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Marte de gala

Inconfundible no ceo polo seu brillo avermellado e fixo, sen escintilar como as estrelas. Marte anda agora polo surleste do ceo tralo solpor, na constelación

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021