O corazón do cosmos

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Miguel Sánchez Varela

O cosmos ten o seu corazón. Invisible sen instrumentos ópticos, aparece cando apuntamos un telescopio á zona da constelación de Casiopea que, curiosamente, na mitoloxía grega disimulaba bastante que tivera corazón

Esa nube de po cósmico que por casualidade ten forma do órgano humano, en realidade son os restos dun lugar de formación estelar. As estrelas máis brillantes do centro forman un conxunto denominado Melotte 15 e a súa luz alumea a nebulosa. Os ventos estelares que emiten van creando as cavidades na nube cósmica e erosionan o po para formar algúns dos piares que se ven en todo detalle e, co tempo, poida que cheguen a formar novas estrelas ao comprimirse o gas dos extremos.

A imaxe en branco e negro amosa como se traballa habitualmente en astrofotografía, con tomas monocromáticas para conseguir máis detalle físico do obxectivo. Realizando tomas con filtros diferentes e co correspondente tratamento informático posterior teríamos unha fermosa imaxe en toda cor. Pero tamén é máis semellante ao que veríamos coa nosa vista ao través do telescopio, pois os nosos ollos non serían quen de detectar as cores pola falta de luminosidade.

Desde Arzúa, a 7.500 anos luz de distancia desta nebulosa, foron precisas 20 tomas de 600 segundos cun filtro de banda estreita que deixa pasar só a luz emitida polo átomo de hidróxeno presente ao ionizarse, e algunhas tomas adicionais de calibración.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Forzas do ar, terra, mar e lume

Disque nesa pedrafita conflúen todas as forzas do Cosmos. Eis o fito de nome Marco do Vento, sen dúbida moi acaído. O lugar é senlleiro;

Os seis planetas á vista

Hai veces nas que o ceo nos regala espectáculos excepcionais de balde. Estes días está a pasar, por primeira vez en 20 anos. A ollo

Procura

Subscríbete!

Ceos Galegos 2023