O camiño das lousas

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Marcos López Alonso

Se vives nunha cidade este espectáculo de balde do ceo non está ao teu alcance. Se vives no rural non tes máis que erguer a ollada. Ao pouco que se acostumen os teus ollos á escuridade poderás gozar da visión da Vía Láctea, esa nube de po, hidróxeno e milleiros e milleiros de estrelas que atravesa o ceo. En realidade, todas as estrelas da imaxe pertencen á galaxia da Vía Láctea, o noso fogar no universo. A banda abrancuzada é simplemente a zona central, onde se concentran moitas máis estrelas e a súa luz esparexida polo po e hidróxeno interestelar. Non temos fotos da nosa galaxia desde fóra, porque ninguén foi abondo lonxe para facelas. Temos imaxes feitas desde dentro, desde este lugar preto da estrela que chamamos Sol e que se atopa nun recuncho dun dos brazos galácticos que rodean o centro, como se a galaxia tivera a forma dunha estrela de mar retorta.

Xusto por riba do edificio da imaxe atópase a zona do Arqueiro, unha das constelacións máis recoñecibles no ceo. Mirando a esa parte da Vía Láctea estamos a mirar cara o seu centro. Nos ceos galegos comeza a verse na primavera e deixa de verse no outono. A luz máis brillante pegada ao teito da casa é o planeta Saturno.

A imaxe foi tomada nun lugar denominado as Louseiras (Muras, Lugo) no mes de maio. Nestes intres é unha zona que está loitando por obter a certificación Starlight, que garante a calidade escura do seu ceo. Para acadar esta fotografía o autor precisou dunha soa toma de 20 segundos pra evitar o movemento das estrelas, cunha sensibilidade de 8000. Para alumear o edificio de diante empregouse a luz cálida dunha lanterna. Moitas historias agochan as súas ruínas: fogar, escola, bar, venta e carga de lousas.

Esta imaxe participará no noso concurso de mellores fotos do ano 2018. Na semana que vén poderás votar as túas favoritas.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

2 comentarios en “O camiño das lousas”

Os comentarios están pechados.