Un neno astrónomo

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Marco Antonio Vilar Sanlés

Velaquí una imaxe da Lúa, con todo detalle. Saliéntanse os maria, eses enormes cráteres cheos de materiais basálticos de cando o noso satélite era xeoloxicamente activo. Así, na parte inferior, de esquerda á dereita están Nectaris e Fecunditatis, con Mare Crisium afastado por terras altas e claras deles. Os grandes, de abaixo cara arriba, Tranquilitatis (onde aterrou a primeira misión humana, a Apollo 11) e Serenitatis. Algúns cráteres perfílanse moito mellor polo xogo de luces e sombras entre o bordo e o interior. Son os que están preto da liña que separa a luz da noite, chamada terminador. Aí, desde o punto de vista lunar, o Sol está baixo no horizonte.

O procedemento para unha toma coma esta non é moi complexo, co equipamento axeitado. Un pequeno telescopio no que en vez dun ocular poñemos unha cámara de fotos réflex. Un bo trípode que ature todo o peso e que estea motorizado para anular o movemento de rotación terrestre, mantendo así a imaxe da lúa sempre no centro da toma. Gravar algún vídeo, neste caso de un minuto. E despois a traballar co ordenador con aplicacións que son quen de extraer os fotogramas do vídeo e amorealos para que a imaxe teña máis nitidez e resolución. Os ceos escuros das terras barbancesas tamén axudan á calidade da imaxe.

A diferenza con outras imaxes e que desta volta todo o traballo foi feito por un neno de 7 anos, convenientemente instruído pola familia de astrofotógrafos. Así que hai canteira.

Vós lembrades quen vos meteu o verme da astronomía no corpo? Nós si. Este rapaz tamén.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Marte de gala

Inconfundible no ceo polo seu brillo avermellado e fixo, sen escintilar como as estrelas. Marte anda agora polo surleste do ceo tralo solpor, na constelación

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

1 comentario en “Un neno astrónomo”

Os comentarios están pechados.