O sorriso do ceo

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da maxe: Lucía Candal

Un arco da vella ao revés, como se a atmosfera nos estivera a sorrir. O seu nome real é máis descritivo: arco circuncenital.

O inverno é tempo de frío e cristais de xeo na atmosfera. Iso provoca moitos fenómenos relacionados coa refracción solar coma os halos ou os parhelios. Quizais o arco circuncenital sexa un dos máis fermosos de todos os halos. Un sorriso etéreo que parece imposible que estea tan alto no cénit, como un arco da vella flotando no ceo. Este arco é xerado polo paso da luz solar polos cristais de xeo planos que hai nas nubes cirros altas, nun fenómeno moi parecido e asociado á presencia dos parhelios. As cores soen ser máis puras que nun arco da vella porque hai menos solapamento de refraccións. O Sol ten que ir máis baixo de 32,3º de altura para que os raios refractados poidan dar lugar a un arco circuncenital. Preto dese límite, o Sol xera un arco feble e difuso preto do cénit. Máis baixo mellora a definición e o tamaño, sendo a altura ideal de 22º. Esas foron as circunstancias que atopou a nosa autora hai quince días viaxando polos concellos de Cerceda e Culleredo (A Coruña). Presta a coller o móbil para testemuñar este fenómeno que por primeira vez recibimos no noso proxecto. A primeira imaxe, a vertical, ten o arco circumpolar na parte superior, pouco contrastado pola altura solar dese momento. Nas imaxes horizontais, planos do mesmo arco e dos parhelios que acompañaban ao evento.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021