Unha eclipse de premio

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Alfredo Madrigal

Os días de Lúa chea astrónomos e astrofotógrafos fican na casa. Para os amantes da Lúa é o peor día para a súa observación con prismáticos ou telescopios. Ao estar perfectamente alumeada polo Sol, con este xusto por riba, non aparece o relevo dos seus cráteres, montañas ou vales. O resto dos días, nas diferentes fases, preto da zona do terminador lunar as sombras provocadas pola luz solar lateral salienta os diferentes accidentes xeográficos.

Coa Lúa chea o brillo do ceo é tan alto que resulta difícil observar por telescopio astros ou obxectos que requiren da maior escuridade. Son días de ficar na casa para descansar ou adicarse a outros pasatempos. A non ser que che guste a fotografía nocturna ou paisaxística para as que o luar pode ser interesante.

A excepción está nas noites de eclipse total de Lúa. A primeira evidencia é que só acontecen nunha noite de Lúa chea, tal e como unha eclipse solar ten que ser en días de Lúa nova. Ollar a eclipse lunar está ao alcance de calquera persoa sen necesidade de ningún instrumento óptico. Pero o seu fotografado é cuestión á parte. Os cambios de iluminación, os diferentes contrastes, acadar un bo enfoque e que aparezan estrelas máis afastadas no mesmo plano non está ao alcance de calquera.

A imaxe de hoxe foi por méritos propios a escollida polo noso xurado como a mellor imaxe da eclipse lunar do ceo galego de 2019. Foi feita desde o miradoiro do monte Cepudo (Vigo, Pontevedra), lugar no que esa noite tivo unha das maiores concentracións de astrofotógrafos do ano. Uns minutos despois do máximo da eclipse e con 2 segundos de exposición conseguiuse esa definición coas estrelas da constelación do Cangrexo ao redor. E aínda houbo unha migalla de sorte pois no intre do máximo o ceo andaba anubrado.

Parabéns!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Faro de cabo home, con mar de ardora na costa da vela e o ceo estrelado

Así no mar coma no ceo

Ás veces miras ao ceo e ves estrelas. Ás veces miras á terra e ves luces. Ás veces miras ao mar e ves… luces?

O centro do mundo, do noso mundo

Ola. Canto hai que non me ves?

Son a Noite. A Noite Escura:

como non lembrar a horta na que agroman meteoros

[ou os 5000 astros que poderías ver e non ves]?

Medir o mundo cunha regla

Se tes un martelo todo son cravos. Na Grecia clásica tiñan a xeometría. Así que todo era reducido á xeometría e as formas perfectas. De

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021