Unha eclipse de premio

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Alfredo Madrigal

Os días de Lúa chea astrónomos e astrofotógrafos fican na casa. Para os amantes da Lúa é o peor día para a súa observación con prismáticos ou telescopios. Ao estar perfectamente alumeada polo Sol, con este xusto por riba, non aparece o relevo dos seus cráteres, montañas ou vales. O resto dos días, nas diferentes fases, preto da zona do terminador lunar as sombras provocadas pola luz solar lateral salienta os diferentes accidentes xeográficos.

Coa Lúa chea o brillo do ceo é tan alto que resulta difícil observar por telescopio astros ou obxectos que requiren da maior escuridade. Son días de ficar na casa para descansar ou adicarse a outros pasatempos. A non ser que che guste a fotografía nocturna ou paisaxística para as que o luar pode ser interesante.

A excepción está nas noites de eclipse total de Lúa. A primeira evidencia é que só acontecen nunha noite de Lúa chea, tal e como unha eclipse solar ten que ser en días de Lúa nova. Ollar a eclipse lunar está ao alcance de calquera persoa sen necesidade de ningún instrumento óptico. Pero o seu fotografado é cuestión á parte. Os cambios de iluminación, os diferentes contrastes, acadar un bo enfoque e que aparezan estrelas máis afastadas no mesmo plano non está ao alcance de calquera.

A imaxe de hoxe foi por méritos propios a escollida polo noso xurado como a mellor imaxe da eclipse lunar do ceo galego de 2019. Foi feita desde o miradoiro do monte Cepudo (Vigo, Pontevedra), lugar no que esa noite tivo unha das maiores concentracións de astrofotógrafos do ano. Uns minutos despois do máximo da eclipse e con 2 segundos de exposición conseguiuse esa definición coas estrelas da constelación do Cangrexo ao redor. E aínda houbo unha migalla de sorte pois no intre do máximo o ceo andaba anubrado.

Parabéns!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Marte de gala

Inconfundible no ceo polo seu brillo avermellado e fixo, sen escintilar como as estrelas. Marte anda agora polo surleste do ceo tralo solpor, na constelación

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021