Non todo é o que parece amigo

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Fins Eirexas

A Lúa non está chea, non se alumearon as pedras de xeito artificial, ese monte non é de granito, non é verán a pesares do ceo azul e non se usou telescopio para a imaxe. Unha fotografía onde (case) nada é o que parece.

A Lúa chea é un momento moi preciso no que o sistema Sol-Terra-Lúa están aliñados, estando o noso satélite alumeado por completo desde unha posición cenital. Non acontece unha eclipse (normalmente) porque a órbita da Lúa ao redor da Terra están nun plano diferente á órbita da Terra ao redor do Sol. Esta imaxe tirouse a finais do mes de xaneiro do ano pasado un día antes á Lúa chea. Pode aprezarse en que as rexións da esquerda do satélite amosan o relevo característico pola xogo de luces e sombras feito pola luz solar. Conséguese así tamén que a paisaxe reciba a luz crepuscular do Sol aparecendo claramente nas fotografías.

Este monte, o pico Sacro, é unha rareza de seixo nun país feito de granito. Xeoloxicamente estúdase como un dique de cuarzo que emerxeu ao chocar os continentes Gondwana e Laurassia no momento de formación do noso territorio, hai  350 millóns de anos.

O autor da imaxe usou un teleobxectivo para a súa realización, motivo polo cal a Lúa aparece tan grande na imaxe. Está ampliada ao respecto do que ollaríamos a simple vista. Perfilado sobre a superficie lunar aparece un vértice xeodésico, pero a súa historia queda para outro día.A imaxe aparece no mes de xaneiro da edición #CeosGalegos19 #GalicianSkies19 que desde o mes de novembro está presente en 36 librarías e pequenos comercios galegos. Se aínda non te fixeches con el quédanche 3 días. O luns 18 de febreiro retirarémolos do mercado.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Marte de gala

Inconfundible no ceo polo seu brillo avermellado e fixo, sen escintilar como as estrelas. Marte anda agora polo surleste do ceo tralo solpor, na constelación

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021