A pequerrecha do ceo

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Gonzalo González Bernárdez

“Nebulosa no pé dereito de Andrómeda (…). Esta nebulosa non contén estrelas, é pequena e feble”. Así describía o astrónomo Charles Messier a este obxecto celeste situado na constelación de Perseo no seu “Catálogo de nebulosas e cúmulos estelares”. De aí recibe un dos seus nomes: M76, a letra pola inicial do astrónomo, o número pola orde na que aparece no seu catálogo. Entre astrónomos amadores recibe nomes como o de “pequena Dumbbell”, polo seu parecido coa nebulosa do mesmo nome. Tamén nalgures é referida como bolboreta entre outras denominacións.

Hoxe sabemos que esa nebulosidade de cores é o que queda da explosión dunha estrela moribunda semellante ao noso Sol. Clasificada coma nebulosa planetaria, en realidade ollamos as capas máis externas expulsadas ao espazo cando se produciu o estoupido estelar. Paseniño, vanse espallando ata esvaerse co paso dos milleiros e milleiros de anos  a unha velocidade duns 40 km/s. Calcúlase unha distancia entre 3 e 5 mil anos luz. O seu tamaño sería así de 1 ano luz. Está en Perseo, preto dos bordos das constelacións de Andrómeda e Casiopea.

Pénsase que ten forma de rosquilla, sendo que a parte central e máis brillante parece unha caixa pola nosa perspectiva case de canto. O gas está formado por átomos de hidróxeno (as cores laranxas) e de osíxeno (azuis). Nesta imaxe non se dá albiscado a estrela anana que resultou trala morte da súa proxenitora. A estrela tan brillante que aparece no cadro denomínase HIP 8063 e ten unha magnitude de 6,6, fóra (por pouco) de ser vista polos nosos ollos sen o uso de telescopios.A imaxe precisou de 14 tomas de 60 segundos cada unha desde Campo (Arzúa, A Coruña), cunha cámara Canon 600D acoplada a un telescopio e unha sensibilidade ISO 1600. As tomas foros amoreadas e procesada con varias aplicacións informáticas para sumar a información de cada toma e conseguir así ollar as cores tenues da nebulosa.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Forzas do ar, terra, mar e lume

Disque nesa pedrafita conflúen todas as forzas do Cosmos. Eis o fito de nome Marco do Vento, sen dúbida moi acaído. O lugar é senlleiro;

Os seis planetas á vista

Hai veces nas que o ceo nos regala espectáculos excepcionais de balde. Estes días está a pasar, por primeira vez en 20 anos. A ollo

Procura

Subscríbete!

Ceos Galegos 2023