Están tolos estes terráqueos

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Borja Álvarez Sánchez

O ceo  nocturno é fermoso. Fóra das cidades, un espectáculo. Para todos os públicos e de balde. A humanidade sempre admirou as estrelas, porque nas estrelas estaba o futuro, a orixe, o norte e a guía dos avances. Pero estamos a perder a noite. Ese medo ao escuro leva ás entidades públicas a poñer alumeado en lugares inverosímiles, con potencias esaxeradas e mal dirixidas provocando que as zonas urbanas derrochen unha chea de fotóns perdidos na atmosfera sen aproveitamento. Agás para a empresa suministradora.

No ceo podemos admirar tamén ás veces algúns puntos brillantes, froito da tecnoloxía humana. Os pases da Estación Espacial Internacional son observados por astrónomos amadores e cidadáns. xeran imaxes moi plásticas ao pasar por diante da Lúa ou o Sol.

Pero axiña perderemos este espectáculo. Unha empresa privada está a probar un novo xeito de acceso a Internet baseado en satélites de baixa órbita. Acaban de enviar 60. As imaxes desas 5 ducias de puntos luminosos en ringleira ascendendo aos ceos son fermosas. Durante varias xornadas puideron contemplarse desde todo o planeta a medida que gañaban altura e se afastaban entre eles. Son a vangarda duns 12 000 satélites que serán enviadoa á órbita. E, se o sistema funciona, seguro que outras empresas comezarán a competir. E poderemos admirar cada noite centos de puntos luminosos movéndose polos nosos ceos. E gañaremos a noite de novo, pero perderemos as estrelas. Xa non saberemos onde están as constelacións, a nosa herdanza cultural, a Vía Láctea ou camiño de Santiago confundirase entre tanta luminaria e, co tempo, chegará tamén a publicidade espacial.Esta imaxe foi tirada desde o recinto do observatorio astronómico de Cotobade por un novo colaborador. Coa súa Canon EOS 1100 D retrata a constelación do Cisne. Pero con só 25 segundos de exposición, o ronsel luminoso dun satélite da empresa Starlink, contrasta cos reflexos da cúpula; e emporca a imaxe. E así pérdese o ceo.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Un estoupido no ceo

Imaxina. Andas de caza dun bisonte coa tribo. De súpeto, no ceo aparece unha luz brillante. Non tanto coma o Sol, pero ben visible. Antes non estaba. Volves ao castro coa partida de caza, arrepiado. Comentas co chamán. Inexplicable.

A conxunción do ano

Saturno e Xúpiter. Maila Lúa, coa súa luz cincenta. E algo de contaminación luminosa. E o luar. E moito máis: unha conxunción. Dobre ou tripla.

Nin neve nin xeada

E, de súpeto, todo conxela ao teu redor. Fenómeno estraño que parece unha xeada pero non é. Fenómeno raro pois parece nevarada pero tampouco. Fenómeno

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021