Unha galega no burato negro

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Bernardo Rebollo de la Torre

Hai galaxias que parecen pouco fotoxénicas, aburridas, insulsas á hora de seren fotografadas. Incluso algún dos borranchos abrancuzados (vistas por un telescopio modesto) recollidos no catálogo máis famoso entre os amadores da astronomía, o Messier, cando os miramos con toda a potencia e calidade actual fronte á do século XVIII. Ese parece o caso de M87. Unha galaxia eslamiada, de forma elíptica ou ovoide e que parece carente de estrutura ningunha. En realidade sabemos que no interior dese borrancho abrancuzado de 120 000 anos luz de diámetro (meirande cá nosa Vía Láctea) residen 1 billón de estrelas. E estando a só 50 millóns de anos luz de distancia é a galaxia máis importante do cúmulo galáctico de Virgo, que conta cun millar de galaxias de todo tipo.

Pero na mesma imaxe (mellor na de cores invertidos á dereita) albiscamos un fío de material que sae do centro galáctico; abaixo e á dereita do centro na posición das 5 dun reloxo (de agullas). Non é unha imaxe feita co telescopio espacial Hubble para poder ter todos os detalles. Ese fío é material que está a ser expulsado do burato negro central; un obxecto cunha masa equivalente a 6,5 mil millóns de soles. Non está mal para una imaxe tirada desde o patio da casa de Marín (Pontevedra) do autor.

Ese burato negro foi o protagonista do descubrimento científico do ano 2019 e probablemente de toda a década: a primeira imaxe dun burato negro tirada de xeito directo. Un proxecto de investigación de ducias de organismos duns vinte estados diferentes e con 347 científicos implicados. Entre eles, a nosa galega no burato negro, Raquel, que desde a súa universidade de Radboud Universiteit (Nimegen, Países Baixos) colaborou neste proxecto.Nunhas semanas, Raquel Fraga-Encinas estará en AstroGalicia19 contándonos todo o que queiramos saber dese descubrimento en dobre sesión. A primeira, unha charla divulgativa para todos os públicos. A segunda, un obradoiro exprés de maior nivel para os inscritos. Aínda estás a tempo.

(Editado: 13/9/19) As 33 fotos necesarias para compoñer as imaxes foron tomadas o 21 de abril de 2019. Cada unha delas cun tempo de 30 segundos de exposición a ISO 1600. Empregouse unha cámara Canon EOS 450D acoplada a un telescopio Meade LXD75 de 6 polgadas.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Dous camiños, dous destinos

Arriba, no ceo, hai un camiño de estrelas. Abaixo, na terra, hai un camiño de pedras. O camiño de arriba non leva a ningures; aínda

Cita cósmica

Todo é gravidade. Ou case todo. A forza da gravidade é a que rexe os movementos no cosmos. Os planetas, as estrelas, as galaxias, os

As máis buscadas

Olla aí. Parecen nubes, sen máis. Pero non, son moito máis. Son nubes noctilucentes. As nubes más raras do noso país. De feito, apenas hai

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021