Un fermoso non cometa

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Creditos da imaxe: Gonzalo González

O astrónomo Charles Messier estaba decidido a ser famoso practicando a caza e descubrimento de cometas, na Franza do século XVIII. Pero a procura de cometas era algo vagaroso. Había que localizar manchas abrancuzadas no telescopio, observalas durante varios días e decidir se tiñan movemento de seu ou non. Tras varios fracasos decidiu invertir a súa procura, pasando a catalogar todos os obxectos difusos que era quen de enxergar co seu telescopio. Así, unha vez recompiladas todas as nebulosas do ceo toda nova mancha difusa tiña que ser por necesidade un cometa novo.

Messier foi quen de clasificar máis dun cento de nebulosas nun catálogo que aínda é hoxe é famoso entre astrónomos amadores de todo o mundo. Non en van, os obxectos por el clasificados están ao alcance dos primeiros telescopios que empregamos. Entre eles, figura a primeira nebulosa planetaria descuberta: M27. En realidade non ten nada de planeta, pero mantemos a denominación por tradición.

Hoxe sabemos que M27 é o resultado da morte dunha estrela parecida ao noso sol. Ao esgotar o seu combustible non é quen de aturar a gravidade que busca o colapso da enorme bóla de hidróxeno, derrubándose sobre si mesma e estoupando. Así, enche o universo cos materiais que se foron creando nos sucesivos procesos de fusión. Ese po rico en elementos químicos vaise esvaendo no universo ata que non quede nada dentro duns milleiros de anos. A estrela moribunda que ficou no seu interior fai brillar os átomos de hidróxeno, osíxeno e outros ao excitalos coa súa radiación ultravioleta.

M27 recibe tamén o alcume de nebulosa Dumbbell polo seu parecido a unha haltera. De feito, un século despois do seu descubrimento o astrónomo Jonh Herschel definiuna coma o “resultado do disparo dunha escopeta de dous canos”. Aínda que máis axeitado podería ser chamala nebulosa Mazá.

Está uns 1 200 anos luz de distancia na constelación da Raposa, preto do Cisne, foi captada polo noso autor desde os escuros ceos de Trevinca (A Veiga, Ourense), a comezos deste mes. Precisou de 13 tomas de 80 segundos de exposición e tomas adicionais de calibrado, a ISO 1 600.

Por certo, ao final da súa vida Messier descubrira trece cometas.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Comezou o outono? Depende

Astronomicamente falando, no país xa chegou o outono hai uns días. Meteoroloxicamente falando, parece que seguimos no verán, aínda que as temperaturas xa son máis

Rebentou unha estrela

— Urg! — Urg!, urg! Así dirían os Homo sapiens sapiens que, hai 10.000 anos, viron unha estrela refulxir no ceo diurno. Ou destacar moito

Sabes onde estás?

Estás perdido e non sabes onde estás? A astronomía sae ao teu rescate. Olla a foto. Só tes que procurar a estrela polar e mirar

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2022

1 comentario en “Un fermoso non cometa”

Os comentarios están pechados.