Por riba das nubes

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Pablo J. Martínez Alemparte

Ás veces pasa. Estás na montaña e vai máis calorciño que no val. As nubes baixan en vez de subir. A pouco que ascendas xa estás por riba do mar de nubes. É a inversión térmica. E produce paisaxes fermosas e diferentes. E un ceo fermoso.

Pasoulle ao noso fotógrafo a comezos deste mes, no miradoiro estelar das Tablillas (A Veiga, Ourense). Mentres unha Lúa en cuarto crecente baixaba para deixar unha noite perfecta para a fotografía astronómica, a súa luz reflectida nas partes altas das nubes creaba paisaxes estrañas. Debido ao exceso de luz que emite a Lúa, aparece moi brillante na imaxe, sendo imposible ver a súa forma. Por contra, dese xeito conseguimos ver as estrelas, que son moito menos brillantes. Incluso se percibe a Vía Láctea subindo á dereita da Lúa. En termos fotográficos dicimos que a Lúa está sobreexposta. Tamén dificulta aprezar que un dos puntos brillantes ao carón do noso satélite é en realidade o planeta Saturno, nada espectacular nesta imaxe.A zona de Trevinca é un dos dous territorios galegos que teñen a certificación Destino Turístico Starlight, emitida pola fundación do mesmo nome. Xunto co Parque Nacional das Illas Atlánticas este certificado privado acredita que teñen unhas cualidades excelentes para a contemplación dos ceos nocturnos. E, como a contaminación luminosa é reducida, pódense desenvolver actividades turísticas baseadas na observación das estrelas. Ten que haber tamén infraestruturas e actividades relacionadas co turismo maila integración na natureza nocturna.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O centro do mundo, do noso mundo

Ola. Canto hai que non me ves?

Son a Noite. A Noite Escura:

como non lembrar a horta na que agroman meteoros

[ou os 5000 astros que poderías ver e non ves]?

Medir o mundo cunha regla

Se tes un martelo todo son cravos. Na Grecia clásica tiñan a xeometría. Así que todo era reducido á xeometría e as formas perfectas. De

A forxa dunha galaxia

Á esquerda, unha torre. A dereita, un burato negro. A primeira está a uns metros de distancia. De feito, púidose alumear para saír no retrato.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021