Unha Vía Láctea castrexa

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Aleixandrus

A cola dun dragón, o leite derramado dunha deusa, un camiño celeste, o espiñazo dun animal, unha serpe… Moitas son as explicacións que as diferentes culturas foron dando á presenza da Vía Láctea no ceo nocturno. Non en van é o elemento que máis destaca nas noites despexadas; hoxe só en lugares afastados da contaminación luminosa. Porén non sabemos que pensarían os primeiros habitantes deste lugar, os moradores da cultura castrexa que poboaban todo o país. O recinto de pedras, as súa murallas, vivendas, rúas e prazas, dispuñan dunha fermosa paisaxe mariña polo día e do ceo pola noite.

Non foi ata a invención do telescopio e a Galileo Galilei, o primeiro en apuntalo cara esa nube celeste, que se descubriu que en realidade está formada por milleiros e milleiros de estrelas. Aínda que fora Demócrito, na antiga Grecia, quen xa o anunciara no século IV a.C., sen poder aportar ningún tipo de proba ao respecto.

Arriba, o ceo. Abaixo, en primeiro plano, o castro de Baroña (Porto do Son, A Coruña). No horizonte, baixo o alumeado público que desperdicia fotóns están os núcleos urbanos de Muros, Noira, Ribeira e os núcleos veciños destes. Sobrancea por riba o faro de  Corrubedo. E o ceo, á dereita da nosa galaxia, o planeta Xúpiter, o astro máis brillante deste ceo.

A imaxe compúxose a partires de 37 fotos individuais tiradas o pasado verán, unidas en tres fileiras para obter esta ampla panorámica. O autor empregou unha cámara réflex Sony a7III sobre un trípode fotográfico, con 20 segundos de exposición para cada imaxe cunha sensibilidade ISO 3200.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Marte de gala

Inconfundible no ceo polo seu brillo avermellado e fixo, sen escintilar como as estrelas. Marte anda agora polo surleste do ceo tralo solpor, na constelación

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021