Contos de #CeosGalegos20 (ii): o cabo Home

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: José P S

Gustamos dos faros. Son fermosos. Alumean na escuridade. O seu ritmo continuo permite orientarse aos barcos. Gustamos das estrelas. Son fermosas. Alumean na noite. O seu movemento indica onde está o norte.

Faros e astronomía, diferentes xeitos de orientar aos mariñeiros ao longo da historia. E aínda seguen a funcionar. Luces escintilantes no ceo e luces intermitentes na costa.

O faro de cabo Home (O Hío, Cangas) é en realidade unha baliza que alumea ata 12 km de distancia cun ritmo de 3 segundos desde o ano 1853. Un fuste cilíndrico e esbelto, chega ao 18 metros de altura, coma un edificio de 6 andares. Supón un miradoiro excelente sobre as illas Cíes e toda a ría de Vigo. Ás costas está toda a península do Morrazo. E serve de marcador  sur da costa da Vela, espazo natural protexido.

No ceo as estrelas deixan os seus ronseis ao xirar ao redor da estrela polar. Fóra do campo, a polar está a unha altura de algo máis de 42º sobre o horizonte, esa é a latidude xeográfica do faro. O autor coñece ben a zona pois é veciño. Paseando de día notou que podía empregar o faro enmarcado nunha imaxe nocturna que apuntara ao norte, cara a zona da ría de Pontevedra. Son as vilas á beira desa ría as que dan o fondo de contaminación luminosa. Tirou unha chea de imaxes, tantas como 400 duns 20 segundos de exposición. Ese tempo non dá para que as estrelas deixen o seu típico ronsel. Pero ao unir as  imaxes mediante un programa astronómico conséguese ese efecto de movemento de rotación. Pero quen rota en realidade é a Terra.

E esta imaxe pasou a formar parte do mes de decembro de #CeosGalegos20 #GalicianSkies20, para sempre.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Un estoupido no ceo

Imaxina. Andas de caza dun bisonte coa tribo. De súpeto, no ceo aparece unha luz brillante. Non tanto coma o Sol, pero ben visible. Antes non estaba. Volves ao castro coa partida de caza, arrepiado. Comentas co chamán. Inexplicable.

A conxunción do ano

Saturno e Xúpiter. Maila Lúa, coa súa luz cincenta. E algo de contaminación luminosa. E o luar. E moito máis: unha conxunción. Dobre ou tripla.

Nin neve nin xeada

E, de súpeto, todo conxela ao teu redor. Fenómeno estraño que parece unha xeada pero non é. Fenómeno raro pois parece nevarada pero tampouco. Fenómeno

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021

2 comentarios en “Contos de #CeosGalegos20 (ii): o cabo Home”

Os comentarios están pechados.