Costa da Morte estrelada, premio do xurado

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Óscar Blanco

A Vía Láctea domina o ceo todo o ano. Aquí, menos brillante que no verán. Estamos no mes de marzo, a cabalo entre inverno e primavera. Cando miramos á Vía Láctea estamos a mirar cara o exterior da nosa galaxia. Unha zona menos densa, con menos estrelas e menos po interestelar que na época do verán. Pero o marco galáctico é excepcional. A esquerda a estrela máis brillante do ceo nocturno terrestre, a estrela Sirio na constelación do Can Maior. Viaxando cara a dereita vai aparecento a recoñecible constelación de Orión (coas tres estrelas do cinto aliñadas), a brillante Adebarán no ollo do Touro, o grupiño das Pléiades que teñen debaixo ao avermellado planeta Marte (mesmo no centro da imaxe), perdéndose na indefinición destas tomas de longa exposición as constelacións de Perseo, Andrómeda e Casiopea, xa mesturada coa Vía Láctea.

Na parte superior da imaxe albiscamos outras estrelas moi brillantes, Regulus (na constelación do León), Castor e Pollux facendo parella (na constelación dos Xemelgos) e brillando no centro da Vía Láctea a grande Capella, na constelación do Cocheiro.

O perfil terrestre tamén é fermoso, máis alá da contaminación luminosa dos aeroxeradores e as vilas de Camariñas e Muxía, o faro Vilán emitindo a súa luz por riba das rochas de cabo Vilán e despois a negrura do océano desde a Costa da Morte. O propio autor  tivo que bloquear as ráfagas luminosas do faro coa man para que non estragasen a imaxe.

Esta panorámica foi realizada a partires de 12 fotografías unidas dixitalmente para poder admirar todo o ceo de leste a oeste, tiradas cunha cámara Canon 5D mark iv e unha óptica 24 mm.A imaxe mereceu o segundo premio do xurado na categoría “paisaxes celestes” do ano 2019, entregados na gala anual do 19 de xaneiro de 2020.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Forzas do ar, terra, mar e lume

Disque nesa pedrafita conflúen todas as forzas do Cosmos. Eis o fito de nome Marco do Vento, sen dúbida moi acaído. O lugar é senlleiro;

Os seis planetas á vista

Hai veces nas que o ceo nos regala espectáculos excepcionais de balde. Estes días está a pasar, por primeira vez en 20 anos. A ollo

Procura

Subscríbete!

Ceos Galegos 2023