Unha pelica de raposa e un cono

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Pablo J. Martínez Alemparte

As nebulosas son nubes cósmicas. Nubes de po e hidróxeno, case sempre. En moitas delas están a nacer estrelas. A miúdo reciben alcumes imaxinativos, cando os astrónomos xogan a recoñecer as súas formas e cores.

A nebulosa da nosa imaxe ten o nome técnico de NGC 2264. Pero se miramos polo miúdo descubrimos a nebulosa do Cono á esquerda, un grupo de estrelas moi brillantes formando un triángulo deitado que se denomina cúmulo da Árbore de Nadal no centro e unha nube escura e avermellada por baixo da estrela máis brillante que se denomina Pelica de Raposa, na esquerda.

As nubes vermellas son visibles polo hidróxeno excitado coa radiación das estrelas recén nadas. Os electróns dos átomos de hidróxeno reemiten a luz que anteriormente captaron para se excitaren. A zona azul débese a reflexión da luz estelar polo po escuro. As formas caprichosas das nebulosas están orixinados polos ventos da radiación estelar que van erosionando o gas. No caso do Cono, imaxes de maior resolución permítennos ver que se trata dun enorme piar con 2,5 anos luz de anchura no cumio; case a metade da distancia entre nós e a seguinte estrela Proxima Centauri.

O autor foise ata A Veiga (Ourense), aproveitando os escuros ceos do miradoiro estelar da Tablilla para tirar 24 tomas de 5 minutos coa súa cámara Canon EOS 450D(a). Acoplouna a un telescopio reflector 200/100 e fixo tomas adicionais de calibrado, todo a finais do pasado mes de febreiro.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021