Ola e adeus

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: ESA/BepiColombo/MTM

A pasada fin de semana fomos visitados por unha sonda espacial. Unha nave humana, non hai por que se preocupar. O 20 de outubro de 2018 a sonda espacial BepiColombo saíu de viaxe cara o seu destino, Mercurio, a bordo dun foguete Ariane 5. A nave é un proxecto conxunto da Axencia Espacial Europea (ESA) e a Axencia de Exploración Aeroespacial Xaponexa (JAXA). Ten previsto entrar na órbita mercuriana no ano 2025.

Entón, que facía por aquí estes días de volta na Terra? Por eficiencia e axilidade, as viaxes espaciais realízanse empregando a un combustible de balde: a gravidade. Non son operativas as viaxes directas pois as naves non levan combustible para acelerar no espazo e frear ao chegar a destino. Así pois, emprégase a atracción gravitatoria de diferentes astros. As naves entran dentro da acción dun planeta de xeito que este comeza a atraelo cada vez con máis forza. Pero a traxectoria da nave impide que caia nese planeta, de feito que a súa viaxe é acelerada pola gravidade e sae disparado cada outro destino. Así, de tirón en tirón gravitacional e axustando as traxectorias con moita precisión conséguese acelerar e frear as naves espaciais. No caso da BepiColombo o destino é Mercurio, un planeta con moi pouca gravidade e moi preto do Sol. Durante a súa viaxe de 7 anos e antes de entrar en órbita do planeta realizou este sobrevoo pola Terra, e quédanlle 2 polo planeta Venus e 6 polo propio Mercurio para conseguir frear o impulso e ficar en órbita. No seu destino, explorará a xeoloxía, estrutura, magnetosfera e moito máis do planeta. Aproveitará para analizar o último cráter en formarse no planeta, que deixou á vista materiais frescos do seu interior. Provocouno a misión MESSENGER da NASA que “aterrou” alí hai uns anos.

Bepi Colombo era o nome dun enxeñeiro italiano do século XX. Ademais de estudar a órbita de Mercurio, amosoulle á NASA o camiño para levar alí á sonda Mariner 10, o primeiro enxeño humano que estudou o planeta nos anos 1974-75.

Na imaxe ollamos a Terra en crecente, sendo alumeada polo Sol á esquerda e fóra do marco. Na parte superior dereita do planeta, nas tebras, estamos nós. A sonda pasou polo sur dos ceos galegos o pasado 10 de abril. Por riba do panel solar dereito hai unha pinga de luz, é a Lúa. O retrato de familia foi a derradeira imaxe que nos tomou a cámara MCAM a bordo da Bepi a uns 524 200 quilómetros de distancia un día despois do seu máximo achegamento.

Ola e adeus Bepi.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

A meirande cola do Sistema Solar

A cola máis grande do sistema solar pertence a un planeta. Si. O planeta é Mercurio. Non, Mercurio non é un cometa. Si, é un

Un Sol máis activo

O Sol sempre está activo. Por iso temos a súa luz e calor no noso planeta. Hai veces que está máis activo ca outras. E,

Regalos do ceo, de tres en tres

Efectos atmosféricos que abraian. Os da imaxe, máis alá do arco da vella dobre, poderían ser raios crepusculares. Pero o Sol estaba por tras do fotógrafo. Entón, que son?

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021