Nubes estarrecedoras

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Lucía Aneiros

Hai nubes que arrrepían. Asomando entre as casas da vila ben puideran pertencer a unha película serie b sobre unha invasión marciana. Pero non son máis que formacións naturais.

A imaxe está dominada por un Cumulonimbus, un dos dez xéneros principais de nubes que se recollen no Atlas Internacional. Son nubes densas e pesadas, de gran extensión e que poden semellar incluso auténticas montañas flotantes no ceo. A parte baixa é moi escura, pois bloquea case por completo a luz solar. Na nosa imaxe o máis significativo é o rasgo suplementario denominado arcus. Unha especie de rolo na parte dianteira con forma de arco extenso. O seu bordo ten unha aparencia moi suave, con algunha irregularidade. A súa parte inferior podemos ver que é moi agreste. Os arcus fórmanse ao descender as correntes de aire frío que se estiran por diante da nube tormentosa. Por debaixo vai unha pequena nube desprendida da principal e con forma irregular. Por riba hai unha grosa capa de Altostratus opacus espállase polo resto do ceo.

A vila ameazada é Cariño (A Coruña). Á outra beira da ría de Ortigueira está a zona de Espasante e os cantís de Loiba. A foto foi tirada co móbil pola nosa nova colaboradora hai un par de días unha horiña antes do solpor, contra as 20:00.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021