A morte dos vagalumes

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Fins Eirexas

Ás veces o ceo regálache a imaxe. E o título. Fotografías o cometa ATLAS C/2019, para certificar que se está a desfacer no ceo. E no mesmo cadro aparéceche o que parece un meteoro, refugallos dun cometa que se está a desfacer no ceo.

O cometa estaba chamado a protagonizar os nosos ceos do mes de maio. Había previsións de que chegaría a ser visible a simple vista; brillando aínda de día. Alleo a estas expectativas, o seu destino levouno a esnaquizarse de xeito natural hai uns días. Agora viaxa polo ceo en varios anacos e farase irrelevante aos poucos. Na nosa imaxe seguen aparecendo coa súa característica cor verde á dereita, aumentado no recadro. Todo iso a millóns de quilómetros de distancia.

A comezos de semana houbo unha choiva pequena de meteoros. A traxectoria do cometa Thatcher foi atravesada pola Terra, momento no que os refugallos que aquel deixou no espazo comezaron a penetrar a nosa atmosfera. O cometa pasou preto hai 150 anos; non se agarda que volte ata dentro de tres séculos. A perspectiva fai que os meteoros parezan proceder da constelación da Lira, polo que se denominan meteoros das líridas. Probablemente un deles apareceu na imaxe pola esquerda. Todo iso a unhas deceas de quilómetros de distancia.

Imaxe e o título foron tomados nos arrabaldes de Compostela. Unha soa toma de 30 segundos de exposición, pasada a medianoite do 23 de abril. A súa cámara habitual Nikon D600 modificada e obxectivo Nikkor AIS 85 mm e f/2,8, con ISO 1600.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O centro do mundo, do noso mundo

Ola. Canto hai que non me ves?

Son a Noite. A Noite Escura:

como non lembrar a horta na que agroman meteoros

[ou os 5000 astros que poderías ver e non ves]?

Medir o mundo cunha regla

Se tes un martelo todo son cravos. Na Grecia clásica tiñan a xeometría. Así que todo era reducido á xeometría e as formas perfectas. De

A forxa dunha galaxia

Á esquerda, unha torre. A dereita, un burato negro. A primeira está a uns metros de distancia. De feito, púidose alumear para saír no retrato.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021