Cada dous anos, estralotes

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Fins Eirexas

A natureza é periódica. No ceo e na terra. Esa repetición está nos fundamentos da ciencia. Ante os eventos repetidos podemos intuír a existencia de leis que rexen os cambios. A ciencia é a medición desa repetición, maila súa extrapolación a leis máis abstractas e xenéricas.https://ceosgalegos.com/2018/01/22/unha-lua-case-nova/

No ceo, de arriba abaixo e aparecen en diagonal a Lúa en cuarto crecente, Mercurio e Venus. O día da imaxe, o 24 de maio, xa pasaran dous días desde que Mercurio adiantou cara á esquerda ao planeta Venus, afastándose máis do Sol desde a nosa perspectiva. Agora, Venus xa se ve polas mañás, lugar onde se reatopará con Mercurio a partires do 1 de xulllo. A observación repetida dos movementos destes dous planetas ao respecto do fondo de estrelas levou aos antigos babilonios a pensar que Mercuriuo era astro máis veloz no ceo nocturno. Por iso recibiu de nome Nabu, o mensaxeiro dos deuses. Na antiga Grecia chegou a ter nous nomes, Apollo polas mañás e Hermes no serán, ata que Pitágora se decatou de que en realidade era o mesmo planeta. Quedoulle de nome Hermes que, ao igual que o latino Mercurio, é o mensaxeiro alado dos deuses, símbolo tamén do comercio.

Na parte superior dereita da imaxe a estrela Capella (na constelación do Cocheiro) parece espreitar a correcto aliñamento dos astros do sistema solar. Por baixo as nubes tapan o resto do ceo. Xa na terra temos uns estralotes, planta que conta con varias ducias de nomes, dada a súa popularidade. Tamén conta cunha repetición do seu ciclo vital que dura 2 anos. A súa idade distínguese pola disposición das flores. Na imaxe temos os exemplares maiores por diante e de un ano por detrás. Se non che gusta o nome de estralotes podes dicir Digitalis purpurea e aforras confusións.

A imaxe foi tirada cunha cámara Nikon D600 e obxectivo Nikkor AIS ED 180mm, desde o monte Pedroso (Santiago de Compostela).

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Un estoupido no ceo

Imaxina. Andas de caza dun bisonte coa tribo. De súpeto, no ceo aparece unha luz brillante. Non tanto coma o Sol, pero ben visible. Antes non estaba. Volves ao castro coa partida de caza, arrepiado. Comentas co chamán. Inexplicable.

A conxunción do ano

Saturno e Xúpiter. Maila Lúa, coa súa luz cincenta. E algo de contaminación luminosa. E o luar. E moito máis: unha conxunción. Dobre ou tripla.

Nin neve nin xeada

E, de súpeto, todo conxela ao teu redor. Fenómeno estraño que parece unha xeada pero non é. Fenómeno raro pois parece nevarada pero tampouco. Fenómeno

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021