Hai 6 766 anos

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

O mesmo Río de Prata no ceo para os chineses;

para oestrimnias, o mesmo Río de Ouro entre abas.

A mesma melena de xeo era.

Só a sapiens é outra. Alza os ollos cun abraio igual ao teu

e no seu fondo colle forma un megálito.

Estíbaliz…Espinosa nos #CeosGalegos21

Hai 4 600 millóns de anos nun recuncho dunha galaxia unha masa de hidróxeno, helio… comezou a se xuntar e xirar. No centro, os átomos de hidróxeno comearon a se atraer uns a outros aumentando a presión ata que unha estrela, feita dos refugallos doutras estrelas e do hidróxeno primixenio, comezou a dar luz e calor. Ao seu redor, xirando continuamente, po, rochas, xeo… foron amoréandose ao redor dos primeiros protoplanetas que se constiuíron. Tralos primeiros choques a cegas a gravidade fixo o resto. Co tempo, nos arrabaldes ficaron os restos desa formación, bólas de xeo suxo de diferente tamaño nunha zona descuberta hai só medio século e denominada nube de Oort. Ás veces, nunha sorte de billar cósmico no que manda a gravidade, unha desas bólas sae disparada e paséase por todo o Sistema Solar.

Hai 350 millóns de anos das fonduras dun océano global emerxeu unha chaira ao chocaren dous continentes denominados Gondwana e Laurassia. Desde ese momento formouse un dos territorios más antigos do planeta chama Terra.

Hai entre 70 e 50 millóns de anos unha corrente de auga comezou a labrar o seu camiño nas terras graníticas emerxidas. Erosión, auga, vento deixaron convertiron a vella chaira nunha paisaxe xeoloxica variada e interesante.

Hai 6766 anos unha bóla de xeo suxa debeu pasar preto da Terra e preto do Sol. Ninguén a viu ou ninguén rexistrou o seu paso. Daquela os seus habitantes andaban máis pendentes de cazar, recolectar e comezar a sementar.

Hai 1000 anos unha manda de xentes de igrexa decidiu escoller esta zona do planeta para as súas cousas: a oración, o traballo, o viño. Co tempo deixárono estragado de edificios de pedra fermosos e cun nome recoñecible: a Ribeira Sacra.

Hai 6 meses a bóla de xeo repetiu visita. Na súa homenaxe milleiros de cidadáns do planeta Terra decidiron tomar boa conta deste acontecemento. E aí o está. A esquerda aparece o Carro Maior, o Setestrelo do ceo que nos leva ao cometa NEOWISE preto do horizonte. As 128 imaxes tiradas permiten compoñer no ceo o arco completo da Vía Láctea que case coincide na terra coa curva do río Sil formando un enorme O de abraio. Saturno e Xúpiter locen baixo a parte dereita do arco, saínda cara fóra do mesma e ata o extremo da imaxe o río negro de Rho Ophiuci e a amarelada estrela Antares. Por alí andaba Xúpiter un ano antes. Desde o miradoiro Pé de Home (Nogueira de Ramuín), un ser aparecido hai 40 anos contempla a escena. Desta volta ficará para sempre nos #CeosGalegos21

Dentro de 6766 anos non sabemos se haberá alguén para rexistrar a futura visita.

A Terra, detida no seu xiro cósmico. A fugaz e enganosa estabilidade dos momentos fermosos. O meandro do río aspira a converterse no espello da liña da Vía Láctea. O río vese protagonista dunha fábula na cal o seu camiño foi cicelado polo cometa ao percorrer a autoestrada galáctica.

Jorge Mira nos #CeosGalegos21
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Arde o ceo, pero non queima

Hércules intenta furar a liña que marca a fronteira entre o ceo e a terra. As nubes ameázano para que non o faga. Hai alguén que che impide chegar arriba? (Jorge Mira)

Observar estrelas

Desde onde podo ver as estrelas? Canto hai que non ves a túa galaxia?

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021