
Cando miramos desde o fondo da espenuca, para ollar a realidade, o abraio pode ser maiúsculo. Na nosa imaxe esa sería a realidade fóra das covas da praia de Augas Santas (ou das Catedrais, en Ribadeo). Ou non, pois dependerá de como ollemos.
Neste caso o autor tirou unha dobre exposición: unha para captar a realidade máis achegada, a da cova; outra para descubrir o ceo fondo que se agocha pola súa falta de intensidade. Esta última xunta varias exposicións de 180 segundos cada unha, amoreadas cunha aplicación informática. O resultado é ese conxunto de zonas de emisión de hidróxeno, en tons avermellados, que brillan na rexión da constelación do Cisne.
O detalle que aparece á dereita do piar rochoso é fermosísimo: a nebulosa do Veo completa, coa súa estrutura circular, resultado do estoupido dunha estrela hai milleiros de anos.
A imaxe, aínda que tirada nunha soa noite do verán de 2025, levou una ano de planificación: mareas, ubicación da zona do ceo, noite despexada, con pouco luar e atendendo á subida do mar.


