Ceos Galegos

Imaxes e textos dos ceos galegos. O noso para que o comprendas. Porque coñecendo o que vemos no ceo gozamos da súa fermosura dúas veces.

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando cada día a súa posición

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Arde o ceo, pero non queima

Hércules intenta furar a liña que marca a fronteira entre o ceo e a terra. As nubes ameázano para que non o faga. Hai alguén que che impide chegar arriba? (Jorge Mira)

Observar estrelas

Desde onde podo ver as estrelas? Canto hai que non ves a túa galaxia?

Hai 6 766 anos

O mesmo Río de Prata no ceo para os chineses; // para oestrimnias, o mesmo Río de Ouro entre abas. // A mesma melena de xeo era. // Só a sapiens é outra. Alza os ollos cun abraio igual ao teu // e no seu fondo colle forma un megálito (Estíbaliz…Espinosa). // Hai 4 600 millóns de anos nun recuncho dunha galaxia…

Planetas sen fronteiras

A Lúa clandestina // no grandor do río que abraza a Vía. // Minha amiga Joana e eu. (Estíbaliz…Espinosa nos #CeosGalegos21).
Arriba, no ceo, podemos trazar liñas imaxinarias.

Astronomía megalítica

Curiosos, estes humanos. // Coas voltas dos seus cerebros na pedra labran cosmos // e unha pálpebra despois… (Estíbaliz…Espinosa) // O Cosmos móvese. Todo se move no ceo. Planetas, soles, satélites e galaxias.

Un mar de nubes

É a curiosidade a que disipará a brétema para verte // en Arousa. // No luar. (Estíbaliz…Espinosa en #CeosGalegos21). Sempre hai unha primeira vez. Todos tivemos unha primeira vez. Lembras a túa primeira vez?

Unha de meigas

Créditos da imaxe: Raúl Matos Unha nube? Unha ovella? Unha meiga? Xogar a ver formas nas nubes cósmicas pode ser tan divertido como xogar a ver formas nas nubes terrestres.

Xogando coas cores

Imaxe: Miguel Sánchez Varela. Procesado: Iago de la Fuente Vemos o invisible. Porque o que se ve nesta imaxe non se ve. Mellor dito, non o ve ollo humano. Conos