Un cometa e unha igrexiña

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Javier Veleiro

Descubrir cometas era motivo de fama inmediata nos primeiros tempos do uso do telescopio. Algúns astrónomos/as acadaban premios económicos ou contratos como astrónomos reais. Antes diso, un cometa podía ser tanto mensaxeiro de mal agoiro ou arauto de boas novas, servindo para as máis variadas xustificacións. O certo é que nas primeiras décadas de método científico permitiron verificar as leis básicas da mecánica, calculando as súas órbitas e periodos.

Case todos estes obxectos teñen a súa orixe nun lugar dos exteriores do noso sistema solar: a Nube de Oort. Alí amoréanse os refugallos do nacemento do noso sistema planetario. Parece estenderse moito máis alá de Plutón ata un cuarto de distancia á estrela máis achegada, Próxima Centauri. Bolas de xeo que se moven caoticamente, a gravidade actúa atraendo uns a outros ou seren afectados polos movementos doutras estrelas da Vía Láctea. De cando en cando, algún sae a fume de carozo en dirección ao interior do sistema, atraído polo Sol. En ocasións, cunha órbita tan aberta, é dicir, tanta inercia que a atracción solar non é quen de mantelo baixo a súa influencia cando se achega, que pasan unha vez e non volven, perdéndose no espazo exterior. Aíndad que grande parte colisiona coa nosa estrela.

Para a nosa sorte, este cometa chamado NEOWISE superou o seu encontro solar e tamén se achega abondo á Terra para ser admirado no noso ceo nocturno. Este días, tralo solpor, ollade por baixo do Setestrelo ou Carro Maior; mellor en ceos escuros e con prismáticos. Porque agora xa sabemos o que son, non os tememos e gozamos da súa aparición.

Se hai 11 séculos o Paio ollara un cometa a saber que pensaría. Ao mellor dáballe por fundar unha cidade.

A imaxe, tirada o pasado día 8 de xullo cunha cámara Pentax K-5 cun tempo de exposición de 4 segundos e unha sensibilidade ISO 800.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Dous camiños, dous destinos

Arriba, no ceo, hai un camiño de estrelas. Abaixo, na terra, hai un camiño de pedras. O camiño de arriba non leva a ningures; aínda

Cita cósmica

Todo é gravidade. Ou case todo. A forza da gravidade é a que rexe os movementos no cosmos. Os planetas, as estrelas, as galaxias, os

As máis buscadas

Olla aí. Parecen nubes, sen máis. Pero non, son moito máis. Son nubes noctilucentes. As nubes más raras do noso país. De feito, apenas hai

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021