Paisaxe Nocturna

Paisaxe, monumento, lugar pintoresco… coas estrelas, a Lúa, a Vía Láctea.

Fóra da caverna vai a realidade

No interior da cova hai sombras. Son a proxección da luz que entra desde o exterior. Ben sexan as raiolas solares, o luar ou as fogueiras da entrada. En todo caso, as sombras son nunha proxección da realidade.

O arqueiro mailo atlante

No faro, o Atlante parece proxectar a súa sombra sobre o ceo, no horizonte. O seu perfil de bronce parece cadrar con esa zona escura da Vía Láctea, xusto onde

O vixilante galáctico

A torre de Sande (Cartelle, Ourense) ergueuse para defender o territorio, protexer aos seus donos e evitar os ataques do recén nado veciño do sur, Portugal. Agora ben podía valernos para outras defensas.

Faro de cabo home, con mar de ardora na costa da vela e o ceo estrelado

Así no mar coma no ceo

Ás veces miras ao ceo e ves estrelas. Ás veces miras á terra e ves luces. Ás veces miras ao mar e ves… luces?

O centro do mundo, do noso mundo

Ola. Canto hai que non me ves?

Son a Noite. A Noite Escura:

como non lembrar a horta na que agroman meteoros

[ou os 5000 astros que poderías ver e non ves]?

A forxa dunha galaxia

Á esquerda, unha torre. A dereita, un burato negro. A primeira está a uns metros de distancia. De feito, púidose alumear para saír no retrato. O segundo, está ben máis

Casiopea: unha raíña no ceo galego

— Estás moi fermosa, peque. — Grazas, mamai. — En realidade, estou certa de que es a muller máis fermosa do mundo. Un arroubo tinxiu a faciana da moza, Andrómeda,

A conxunción do ano

Saturno e Xúpiter. Maila Lúa, coa súa luz cincenta. E algo de contaminación luminosa. E o luar. E moito máis: unha conxunción. Dobre ou tripla. Abaixo destaca a Lúa en

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)