Milagre!, a pleno sol

Créditos da imaxe: Pablo J. Martínez Alemparte

Hai milagres nocturnos, e un sempre pode pensar que o enganan os sentidos. Pero tamén hai milagres a pleno sol, polo que seguro que o que estamos a ver está pasando realmente.

A reflexión da vista prodúcese cando o aire e o vapor condensan nunha nube sempre que, ao condensar, esta resulte homoxénea e formada por partículas pequenas. Razón pola que, ademais, a condensación é signo da chuvia, mentres que a dispersión e disipación son sinal, esta última do bo tempo, e a dispersión, do vento. (…) E como se reflicte por igual desde todos os puntos, necesariamente é un círculo ou un segmento de círculo.

Así explicaba Aristóteles no seu “Os Meteorolóxicos” o que entendía por un halo solar, aló polo 340 a.C. máis ou menos, que non está nada mal. Moita máis extensa a súa explicación ao falar de exhalacións e as influencias mutuas dos catro elementos clásicos: terra, auga, aire e lume.

Porque o que estamos a admirar é un halo solar. Na atmosfera, a altitude que vai dos 6 aos 12 quilómetros pertence ao dominio dos cirrostratus. Son nubes finas que non ocultan a visión do sol. Aí hai millóns de cristais de xeo que provocan que a luz solar se refracte. Esta refracción ten lugar cun ángulo de 22º pola xeometría dos cristaliños xeados. Pode enxergarse na imaxe da esquerda que o bordo interior aparece cunha lixeira tinguidura avermellada. Cara fóra o halo vaise atenuando. Ademais, na zona interior do ceo este aparece un pouco máis escuro porque non hai brillo do xeo. O fenómeno é semellante a un arco da vella, só que sen as súas cores características.

Os halos poden contemplanrse en calquera parte do mundo, de día ou de noite, e a simple vista. Hai que ter coidado para non mirar ao sol directamente. E, como neste caso, ao facer unha fotografía tapando o sol con algún obxecto conseguimos retratar mellor o fenómeno.

O lugar deste “milagre” foi na Capela da Virxe da Guía (Vigo) captada co móbil do astrofotógrafo, que neste caso estaba co posto pero ben atento. Era o primeiro de maio deste ano.

Poderías gostar de...

O lobo oubeando ao cabalo escuro

Na terra, un lobo oubea para indicar o seu mando na grea. No ceo, un cabalo escuro fica impertérrito. A nebulosa dese nome é unha

O xigante do tesouro

Ollade ben á torre do castelo. Dentro hai un pozo cheo de auga, o normal. Neste caso, o pozo ten un encantamento pois agocha unha

Dúas nebulosas

Á esquerda da imaxe podemos admirar a nebulosa NGC7000, alcumada Norteamérica porque a estrutura inferior remeda á península de Florida; cousas da pareidolia. Trátase dunha

Procura

Subscríbete!

Ceos Galegos 2026

3 comentarios en “Milagre!, a pleno sol”

Os comentarios están pechados.