Un cento de planetas errantes

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Mira a imaxe. Que ves? Estrelas; moitas estrelas. E cores; moitas cores. E negro; moito negro. E nubes, moitas nubes. Ollo aí, son nubes cósmicas, de po e hidróxeno, non nubes terrestres. E todo isto, todo, ten a súa razón de ser. E a súa explicación. Pero tamén hai moito que non se ve, pero que se descubriu hai só unhas semanas.

As estrelas forman parte da zona do ceo coas constelacións do Arqueiro, o Escorpión, a Serpe (unha constelación con dúas partes: cabeza e cola) e o Ofiuco (que vén a ser un home sostendo unha enorme cobra nos brazos). As constelacións non se recoñecen porque a imaxe, de longa exposición, capta moitas máis estrelas que a simple vista.

As cores, como o rosa en varios borranchos espallados pola gran nube que aparece esgazada de arriba abaixo na metade esquerda, a Vía Láctea. Neses borranchos están a nacer estrelas, pois son nebulosas con moito hidróxeno. Se che parece ver unha estrela amarela-laranxa na parte baixa á dereita pois parabéns, estás a contemplar Antares, a principal da constelación do Escorpión.

E moito negro. En primeiro plano, parte do noso planeta; varias árbores perfiladas contra o ceo nocturno que arderon hai uns anos. No ceo, saíndo da Vía Láctea cara a estrela Antares, un río de po escuro que impide ver o que hai por detrás ao bloquear a luz estelar. Así se denomina, río negro de rho Ophiuchi, por chegar a esa estrela da constelación de Ofiuco, xusto por riba de Antares.

E, o que non se ve? Nesa rexión celeste descubríronse hai unhas semanas varias ducias de planetas errantes. Astros sen luz (pero con calor remanente da súa formación, a característica que permitiu descubrilos) que vagan pola zona. Non se sabe de onde proveñen, nin onde van, nin como se formaron. Pero é a primeira vez que se descobren tantos dunha arrancada; 70 planetas interestelares, aínda que se pensa poden chegar a ser 170.A imaxe foi tirada preto de Santiago de Compostela. O autor empregou unhas 70 imaxes de diferentes duración para un total de 10 minutos de exposición coa súa cámara Canon 6D e obxectivo Samyang 35mm F/1.4, todas a ISO 3200. E si, forma parte do noso proxecto #CeosGalegos22 ocupando o mes de novembro.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

Como ver seis planetas

Estes días podes facer algo de astronomía a simple vista, sen coñecementos e de balde. Poderás gozar da contemplación e recoñecemento de 6 planetas. Como?

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2022