Será por cometas

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Créditos da imaxe: Marco Antonio Vilar Sanlés

En séculos pasados descubrir un cometa implicaba a fama. E recibir unha paga do rei. Hoxe hai observatorios automatizados que varren os ceos para descubrilos automaticamente. Perdido o romanticismo do achádego, quédanos gozar das imaxes dos amadores á astronomía.

O proxecto PANSTARSS conta cun observatorio robótico en Hawai (EUA). En outubro de 2017 descubriu un cometa que resultou baptizado coma C/2017 T2 (PanSTARRSS). Suponse que procede da nube de Oort, unha rexión nos arrabaldes do Sistema Solar chea dos refugallos de xeo e po que quedaron na formación dos planetas. Ás veces, no xogo das atraccións gravitacionais dos corpos que alí se moven, algún sae disparado cara o interior das órbitas planetarias para ledicia dos ceos galegos. Neste caso para non voltar, pois a súa traxectoria aberta fará que se perda no espazo tras facer un pequeno xiro ao redor do Sol.

A imaxe cazouno o 30 de decembro, un día despois do seu máximo achegamento á Terra (a 1,5 veces a distancia Terra-Sol). Albiscamos o núcleo brillante do cometa, a coma que o arrodea e a tenue cola que deixa atrás, formada polo efecto do vento solar. Andaba daquela entre as constelacións de Perseo e a Xirafa. Agora está a entrar no reino de Casiopea. A finais de maio voltará a achegarse a nós e terá máis brillo, unha magnitude de 8 aproximadamente, polo que será visible con prismáticos. Non está mal, trala decepción do cometa ATLAS que parece estar a esnaquizarse.

A imaxe requiriu de 92 tomas de 45 segundos de exposición cada unha con sensibilidade ISO 6400, empregando unha cámara Canon 4000D acopada directamente ao un telescopio Newton Celestron 200/1000. Todo iso feito desde Ribeira (A Coruña).

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

Poderías gostar de...

O primeiro analema galego

O primeiro analema

Cada día, á mesma hora, está o Sol á mesma altura? Non. Cada día, á mesma hora, está o Sol na mesma vertical? Tampouco. Marcando

Cantas estrelas hai no ceo

Somos os primeiros netos da Terra que non saben ver // o Ceo do que viven pola moita luz que prenden? Démoslle volta, irmás! // Saudade, peregrinas de Eolo, velaí vai vello o Camiño // polo ceo, sobre as nubes, no val de Viveiró! (Estíbaliz…Espinosa)

Conxunción tripla

Astros agroman. // Entre cerdeira e Pléiades // constelas ti. (Estíbaliz…Espinosa). Xuntos no ceo terrestre. Afastados no universo. As flores da cerdeira, o satélite terrestre a Lúa, o planeta Venus, as estrelas das Pléiades. De 1 metro a 444 anos luz, ao final todo é cuestión de perspectiva.

Procura

Subscríbete!

Calendario Ceos Galegos 2021