Camiño de auga baixo as estrelas

Créditos da imaxe: José Pérez Solla

Na terra a xeoloxía, no ceo a astronomía. Hai veces nas que o espactáculo da terra complétase co espectáculo do ceo. Así, as augas do río Sil pérdense polas fonduras do canón que afasta as provincias de Ourense e Lugo, unha formación xeolóxica cunhas orixes que se remontan ao Cretácico, hai 200 millóns de anos. O camiño terrestre que o río foi creando por erosión parece prolongarse no ceo co camiño celeste das estrelas. Máis a paisaxe celeste apenas mudou desde que os dinosaurios habitaban este recuncho terrestre.

Na medio, cruzando directamente coas montañas, esa parte da Vía Láctea coincide coa constelación de Saxitario.

A mediados do pasado mes de agosto, un tempo de exposición para a imaxe de 20 segundos e unha sensibilidade de ISO 2000 foron abondos para encher a toma de estrelas por riba dos concellos de Castro Caldelas e A Teixeira (á esquerda, na provincia de Ourense) e Sober (á dereita, na provincia de Lugo), co embarcadoiro de Doade en primeiro plano. Entre elas destaca o planeta Marte á esquerda, o punto máis brillante do ceo. E tamén aparece Saturno entre varias estrelas preto do horizonte.

Aproveita estas noites despexadas de comezos do inverno para mirar ao ceo. Un espectáculo de balde e agora con constelacións bastante diferentes.

Podes votar imaxes parecidas a esta no noso concurso para escoller a mellor imaxe do ano do ceo galego.

Poderías gostar de...

A muiñeira das auroras

Estamos a vivir unha tempada extraordinaria. Unha actividade solar en máximos históricos está a provocar que poidamos gozar das auroras boreais desde o noso país.

O lobo oubeando ao cabalo escuro

Na terra, un lobo oubea para indicar o seu mando na grea. No ceo, un cabalo escuro fica impertérrito. A nebulosa dese nome é unha

O xigante do tesouro

Ollade ben á torre do castelo. Dentro hai un pozo cheo de auga, o normal. Neste caso, o pozo ten un encantamento pois agocha unha

Procura

Subscríbete!

Ceos Galegos 2026

1 comentario en “Camiño de auga baixo as estrelas”

  1. Pingback: Unha Vía Láctea castrexa – Ceos Galegos

Os comentarios están pechados.