Cultura e astro

Forzas do ar, terra, mar e lume

Disque nesa pedrafita conflúen todas as forzas do Cosmos. Eis o fito de nome Marco do Vento, sen dúbida moi acaído. O lugar é senlleiro; o monte Seixo está cheo

Fóra da caverna vai a realidade

No interior da cova hai sombras. Son a proxección da luz que entra desde o exterior. Ben sexan as raiolas solares, o luar ou as fogueiras da entrada. En todo caso, as sombras son nunha proxección da realidade.

Medir o mundo cunha regla

Se tes un martelo todo son cravos. Na Grecia clásica tiñan a xeometría. Así que todo era reducido á xeometría e as formas perfectas. De aí que cunha terra no

Casiopea: unha raíña no ceo galego

— Estás moi fermosa, peque. — Grazas, mamai. — En realidade, estou certa de que es a muller máis fermosa do mundo. Un arroubo tinxiu a faciana da moza, Andrómeda,

Un planeta buxaina de novo

Créditos: Alfredo Madrigal O noso planeta xira sobre si mesmo, a razón de algo menos de vinte e catro horas cada día. Este movemento chámase rotación terrestre e provoca que

Patrimonio estelar, patrimonio da humanidade

Créditos: Alfredo Madrigal Hai lugares case máxicos, nos que a terra e o ceo parecen unirse para contarnos a historia da humanidade. Pero mira a foto, nin o de arriba

Solsticio inverno

Chega o inverno

Créditos: Rosa Veiga O Sol móvese. A Terra móvese. As estrelas móvense. Todo se move. O máis evidente é o movemento diario do Sol. Pero tamén comprobar que os puntos